Wij hebben onze lieve Babs moeten laten euthanasieren. 

Babs kwam in september 2015 in onze opvang. Zij kwam van een broodfokker en was daarom erg angstig en je mocht haar niet aanraken. In ons hondenroedel was ze echter heel gelukkig. In november 2024 kreeg ze een hersenbloeding waar ze gelukkig weer bovenop kwam. Omdat ze inmiddels een oude kwetsbare dame geworden was, heeft ze daarna in de huiskamer gewoond. Helaas groeide er een enorme tumor in haar buik en een operatie was geen optie. Wekenlang ging het nog goed. Ze sliep veel en at goed. De dag dat ze stopte met eten en drinken hebben we moeten besluiten haar te laten gaan.

We zullen haar missen.

Extreme make-over

Jolientje heeft een kort zomerkoppie gekregen. Zo’n knipbeurt gaat helaas met heel veel stress gepaard. Jolientje is namelijk een half wild hondje: toen zij een puppy was is zij nooit door mensenhanden aangeraakt. En alhoewel ze al meerdere jaren bij ons in de opvang verblijft is ze nog steeds niet tam geworden. In al die tijd hebben we haar niet één keer kunnen aaien. We kunnen haar dus ook niet regelmatig borstelen. Na een half jaar begint Jolientje klitten in haar lange vacht te krijgen: dan is het tijd om haar te knippen. Daarvoor krijgt ze eerst een lichte narcose en als ze heel duf is wordt ze zo snel mogelijk geknipt.

Voor en na de make-over

Jolientje komt van Fuerte Ventura, één van de Canarische eilanden. Daar is zij min of meer wild geboren en niet door mensen gesocialiseerd. Zij is door een zeer slechte dierenorganisatie naar Nederland gehaald om hier bemiddeld te worden. Hoe je een half wild hondje in een gezin kan plaatsen dacht men niet over na. Dit soort honden mag natuurlijk nooit in de bemiddeling komen, zij zullen nooit huisdieren kunnen worden. Helaas zijn lang niet alle organisaties die honden uit het buitenland halen goed. De Jolientjes onder de honden worden hier dan de dupe van.

Rosheen, personal trainer

Rosheen heeft als beroep personal trainer. Zij rent altijd mee als haar verzorger jogt. Rosheen vindt het namelijk heel belangrijk dat het personeel in goede conditie blijft. Iemand moet tenslotte de dieren voeren, de hokken en stal uitmesten, de vloer dweilen, de dekens wassen, dierenvoer kopen, fondsen werven, knuffelen enz. enz.

Rosheen is al meerdere jaren bij ons in de opvang. Zij heeft een aangeboren blaasprobleem, waardoor zij vaak kleine plasjes moet doen. Zij moet dus daarom heel vaak naar buiten. Dat maakt haar niet plaatsbaar in een gewoon huishouden.

Prinsesje op de erwt

Sorcha ligt het liefst lekker op de keukenbank. Ze is een beetje een tut-hondje, dus zij mag altijd in de keuken slapen. Ze mag dan een juffertjes-hondje zijn, maar dat heeft dus ook zijn voordelen. De andere honden slapen gewoon in hondenmanden in het hondenverblijf, terwijl Sorcha op de bank mag liggen.

Sorcha, haar Keltische naam betekent ‘helder stralend’, heeft voorheen bij een man gewoond die plotseling overleden is. De familie was niet in staat om voor het hondje te zorgen.

Hoe gaat het nu met... Tadhg, de verwaarloosde Parson Russell terriër

In augustus 2012 hebben wij een ernstig verwaarloosde  11 jaar oude Parson Russell terriër opgenomen. Hij heeft bij ons de naam Tadhg (spreek uit: Taik) gekregen, een oude Keltische naam. Tadhg had toen huidschurft in een vergevorderd stadium, vlooien, enorm lange nagels en heel veel tandsteen. Na hiervoor medisch behandeld te zijn, gingen  zijn vacht en algehele gezondheidstoestand duidelijk vooruit. Maar  een paar maanden na de behandeling zaten er toch nog kleine kale, rode plekken op zijn huid die maar niet wilden helen.

Tadhg in maart 2014

Het bleek dat het ventje ook nog een achterliggende voedselallergie heeft, die zich uit in een geïrriteerde huid. Sindsdien krijgt Tadhg speciaal (duur) hypo-allergeen voer, waarop hij goed reageert. Zijn vacht is vrijwel helemaal terug gegroeid, alleen op zijn snuitje blijft hij kaal. Hier zat de ergste schurft en die heeft zijn huid zo beschadigd, dat er geen nieuwe haartjes meer terug kunnen groeien. Maar de jeuk en rode huid is ook daar weg en Tadhg weet zelf toch niet dat hij met zijn kale snuit niet meer de mooiste is. Hij voelt zich beter dan ooit en is met zijn 13 jaar nog super actief.

Tadhg in augustus 2012

Zoek de hondjes